Dick Cassee

In de naoorlogse beeldende kunst neemt Dick Cassée een belangrijke plaats in. Cassée heeft een wezenlijke bijdrage aan de vernieuwing van de grafiek geleverd, een kunstvorm die ten opzichte van de schilderkunst veelvuldig genegeerd werd. Met zijn metaaldrukken en droge naaldprenten zoekt Cassée voortdurend naar een wijze om uitdrukking te geven aan zijn visie op de natuur en de ruimte.

Met een burijn, een ijzeren staaf, kerft hij groeven in een metalen plaat. De rafelige randen die daarbij achterblijven, veroorzaken op het papier vaag begrensde lijnen. Door de platen met bruine inkt in te smeren geeft hij zijn grafiek een warme uitstraling. Tegelijk verkent hij de expressieve mogelijkheden van het materiaal: met enkele lijnen weet hij de essentie van het landschap en de ruimte vast te leggen.
Ook Venascle is met de droge-naaldtechniek gemaakt. Venascle is een bestaand dorpje in de bergen van de Franse Provence. Want Cassée werkt naar de natuur, al zou je dat als toeschouwer niet direct zeggen. Aanvankelijk vormt het landschap van de Provence zijn voornaamste inspiratiebron; later breidt zijn liefde zich uit tot de Engelse landschappen.

Dick Cassée wijdt zich al vijftig jaar aan het maken van grafiek en behoort tot de belangrijkste grafische kunstenaars van Nederland. Hij studeerde aan de toenmalige Academie voor Kunst en Industrie te Enschede en bij Stanley W. Hayter, Atelier 17, in Parijs. Vele jaren was hij docent tekenen en grafiek aan de toenmalige Koninklijke Academie voor Kunst en Vormgeving in 's Hertogenbosch. Het werk van Cassée is veelal een reflectie op de waarneming van het landschap of de architectuur. Hij wil het licht en de ruimte in haar essentie weergeven. Hij maakt vaak studiereizen. De prenten voor deze uitgave, getiteld SYUNIK zijn een weerslag van een reis naar het gelijknamige district in Armenië.